Şehrin en eski hastanesi, geceleri bir deniz feneri gibi çevreye ışık saçardı.
Koridorlarda ayak sesleri, dua fısıldarı, bazen de umutla karışık bir telaş…
Bu hastanede yıllardır çalışan biri vardı: Doktor Ferhan.
İşine titiz, hastaya saygılı, kendine ise daima şüpheyle bakan biriydi.
Yanında yeni bir stajyer başlamıştı: Nil.
Bilgisi parlak; ama aceleciydi.
Bir gece acile yoksul bir baba getirildi.
Elinde küçük bir torba vardı, titriyordu:
— “Kızım… yüksek ateş,” dedi.
— “Param yok. Ama ne gerekiyorsa yapın.”
Nil dosyaya göz gezdirdi:
— “Sigortası yokmuş… Önce vezneye yönlendirelim.”
Ferhan, başını kaldırdı:
— “Nil,” dedi, “İlk iş, hastayı korumaktır.
Kâğıtlar sonra gelir.”
Küçük kız hızla müdahaleye alındı.
Bir saat sonra ateş düştü.
Baba kapıda gözyaşıyla dua ediyordu.
Nil, kenara çekilip içinden mırıldandı:
“Ben de doktor olacağım; ama…
işi en hızlı yapan mı olmalıyım, en ‘iyi’ yapan mı?”
Ferhan onun yanına yaklaştı:
— “Tıp, sadece bilgi değil; ahlaktır.
Allah her işte ‘en güzelini’ emreder.”
Ve şu hadisi hatırlattı.
Hadis 1 — Her Şeyde İhsan
“Allah, her şeyde ihsanı (en güzelini yapmayı) farz kılmıştır.”
Kısa açıklama:
İhsan; ibadette, işte, meslekte —
adaletli, özenli ve merhametli davranmaktır.
Sadece sonuç değil; yol da önemlidir.
Ertesi gün sabah vizitesi sırasında Nil bir hata fark etti:
Gece yazdığı ilaç dozu, küçük bir farkla yüksek kalmıştı.
Hiç kimse fark etmemişti.
İki seçenek vardı:
“Belli etmeden düzeltmek” — ya da “kabullenip özür dilemek”.
Kalbi hızlandı.
Ferhan’a yaklaştı:
— “Hocam… Yanlış yazmışım.”
Ferhan derin bir nefes aldı:
— “Yanlışı fark edip düzeltmek,
onu gizlemekten daha büyük bir doğruluktur.”
Nil’in gözleri doldu.
Ferhan, onu sakinleştirmek için şu hadisi okudu:
Hadis 2 — Yanlışı İyilikle Takip Etmek
“Nerede olursan ol Allah’tan sakın;
kötülüğün arkasından hemen bir iyilik yap — onu silsin;
insanlara güzel ahlâkla muamele et.”
Kısa açıklama:
İnsan hata eder;
mühim olan — hemen toparlamak,
hatayı iyilikle telafi etmektir.
O gün Nil, hem dozu düzeltti hem de o servisteki tüm ilaç listelerini yeniden kontrol etti.
Hemşireler şaşırdı:
— “Bunu yapmak zorunda değildin.”
Nil gülümsedi:
— “Belki zorunda değildim… ama borçluydum.”
Akşamüstü acile yine kalabalık indi.
Bir kaza olmuştu. Kan, panik, koşuşturma…
Yoksul baba da oradaydı — kızını kontrol için geri getirmişti.
Kalabalık arasında düşüp bayıldı.
Bazıları:
— “Sırada beklesin,” dedi.
Ferhan hızla eğildi, nabzını kontrol etti:
— “Bu adam emanet.
Önce onu güvene alacağız.”
Nil, hocasının yüzüne baktı:
Belli ki içinde başka bir ses daha vardı.
Bir ara sakin bir köşede Nil’e fısıldadı:
— “Gençliğimde, bir karar veremedim.
‘Beklesin’ dedim…
Bir canı geciktirdim. Hâlâ içimde.”
Sonra şu hadisi mırıldandı:
Hadis 3 — Allah’ı Gözet, O da Seni Gözetir
“Allah’ı gözet ki Allah da seni korusun.
Allah’ı gözet ki O’nu önünde bulasın.”
Kısa açıklama:
Emanete riayet, adaletten şaşmamak —
insanı görünmez bir korumaya yaklaştırır.
Kul, Allah’ın sınırlarını gözetirse; Allah da kulunu gözetir.
O gece ameliyatlar bitti, acil sessizleşti.
Nil, camın önünde şehre baktı:
Arabalar, ışıklar, geç kalmış insanlar…
İçinden şunu düşündü:
“İnsanların hayatı, bazen bizim bir cümlemize,
bazen bir imzamıza bağlı.”
Ferhan, yanına gelip hafifçe gülümsedi:
— “Bugün üç ders öğrendin:
İhsan, tevbe ile toparlama, emaneti gözetme.
Bir doktoru büyüten — diplomalar değil,
bu üçü birlikte olunca büyür.”
Yoksul baba yanlarına yaklaştı:
Elini kalbine koyup teşekkür etti.
Nil, başını eğdi.
Babasının mahcup tebessümü, bütün yorgunluğu aldı.
Gece yarısı hastanenin ışıkları azaldı.
Koridorda sadece cihaz sesleri kaldı.
Ve Nil, mesleğine dair ilk büyük duayı etti:
“Allah’ım — ellerimi şifa için kullanmayı nasip et.
İyilikte en güzeli aratayım.
Düşersem toparlayayım.
Emanete ihanet etmeyeyim.”
O an anladı:
Bazı meslekler — ekmek kapısı değil,
insanın kalbini imtihan eden bir yolculuktur.
